ბარსა მზე ჩადიოდა და აივნიდან მომზირალ ქერათმიან პატარა გოგონას ემშვიდობებოდა, თითქოს ეუბნებოდა დამელოდე, ხვალ აუცილებლად მოვალო.
გოგონას სახელი ბარსა ერქვა და მისი ოცნება ფეხბურთელობა იყო. ეს ოცნება კი მას ასაზრდოებდა და ძალას მატებდა.
ქერათმიანი ბარსა ყოველდღე სტადიონზე მიდიოდა და გვიანობამდე რჩებოდა. რახან გოგონა იყო მას არ ათამაშებდნენ და ხშირად დასცინოდნენ კიდეც, მართალია კეთილად მაგრამ მაინც არ იყო სასიამოვნო მოსასმენი.
ეს ყველაფერი კი პატარა ფეხბურთელზე არ მოქმედებდდა, პირიქით უფრო აბრაზებდა და უფრო მეტ დროს უთმობდა ვარჯიშს.
ერთ დღეს ბარსასთან სახლში თავისი პატარა მეგობარი მივარდა გახარებული, თურმე სტადიონიდან მის სახლამდე სულ სირბილით მოსულა.
-- რა იყო? რა მოხდა დუუც? -- იკითხა ბარსამ.
-- სტადიონზე უცხოეთიდან ჩამოსული მწვრთნელია, მგონი ესპანელი და ბავშვებს არჩევს, ჩაიცვი მალე და წამოდი. -- ერთი ამოსუნთქვით ჩამოარაკრაკა დუციმ სათქმელი.
-- ხო მაგრამ მე რო გოგო ვარ, ტყუილად გული უნდა მეტკინოს მაინც არ ამირჩევს. -- დანანებით თავი ჩაქინდრა ბარსამ.
-- გამომართვი ეს შავი ქუდი და დაიხურე, შემდეგ კი ეს ნიღაბიც გაიკეთე სახეზე, ვითომ ცხვირი გტკივა და ვერ გიცნობენ. -- და ეს ყველაფერი გზაში მოვიფიქრე -- აღნიშნა დუციმ და თან იცინოდა სიხარულისგან. სჯეროდა მეგობრის რომ მთელ სტადიონს აღაფრთოვანებდა.
მეგობრები სირბილით სტადიონისკენ გაიქცნენ და მალევე ბარსა ბიჭების გუნდში ირიცხებოდა, რომელსაც ვერავინ ვერ სცნობდა.
დაიწყო თამაში და ბარსამ პირველივე შეტევაზე გოლი გაიტანა. მის სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა.
გავიდა რამოდენიმე წუთი და კიდევ შეაგდო გოლი.
დუცი ტიროდა სიხარულისგან, მისი მეგობრის გამარჯვება გულს უხარებდა.
ბარსა კი არ ჩერდებოდა და მარტო პირველ ტაიმში სამი ბურთი გაიტანა.
უცხოელი მწვრთნელი მას თვალს არ სწყვეტდა, იმ წამსვე დაინახა ნიღბიანი ფეხბურთელის ტალანტი.
მეორე ტაიმი ბარსას მაკრატელათი დაიწყო და მთელი სტადიონის ტაში დაიმსახურა, მოწინააღმდეგე გუნდმაც იგივე გაიმეორე.
თამაშის დასასრულს შორეული ჯარიმითაც ასიამოვნა გულშემატკივარი და "გამოსვლა" ხუთი ბურთით დასრულა.
მას უცხოელი მწვრთნელი მიუახლოვდა და ახლოდან გაიცნო, მოხერხებულმა ბარსამ კი მის თვალწინ ნიღაბი და ქუდი მოიშორა. გაოცება ვერ დამალა ვერავინ იქ მყოფმა როცა ბარსა დაინახეს.
ბარსამ გაიმარჯვა სტადიონზე და ასევე მის თავზეც, მან დაუმტკიცა სუყველას რომ შეეძლო ფეხბურთის თამაში ძალიან კარგად.
დუცი სიხარულით კიდევ ერთხელ ატირდა.
მწვრთნელმა ბარსას მშობლები იმავე საღამოს მოინახულა და მომავალზე ისაუბრეს. ქერათმიან ბარსას წინ დიდი საფეხბურთო მოედნები ელოდებოდა; საქართველოს და მის ფარგლებს გარეთ.
.....................
ბავშვებო, თქვენი ოცნებების ერთგულნი იყავით მუდამ და შრომა არ დააკლოთ.
თქვენ აუცილებლად გაიმარჯვებთ.
ჩუქება
