დილის ქარი დილის ქარი, თითქოს მთვრალი გზაზე ისე დამეძგერა,
წინ ნაბიჯებს ძლივს ვადგამდი, ბოლოს სულაც გამაჩერა,
ხის ფოთლებმა და წიწვებმა, მრავლად იწყეს ირგვლივ ფრენა,
ჩემკენ მონაბერი ბუღით, სახე ჭრელად დამეფერა.
ან ამ ქარმა ასე დილით, როდის მოასწრო დათრობა?
არაფერს არ ერიდება, მხიარული აქვს განწყობა,
სწორად არავის ატარებს, აურია ფეხს წყობა,
სხვებიც მთვრალებს დაამსგავსა, რაც იყო მისი გართობა.
ამ მხიარულმა სურათმა მეც კარგად გამახალისა,
რათა თვითონაც ვიყავი ნასვამი მთელი ღამისა,
დავივიწყე რაც კი ბუღში მან გამხვია მე მტვერისა,
ერთად გავუყევით შარას, მე და ქარმა იმ დილისა.
