წინათქმა ინდუსტრია 21-ის წერის პროცესი არის გულწრფელობის ნიაღვარი და საკუთარ თავთან დაპირისპირების უდიდესი სურვილი, რომელიც მომხდარსა და მოსახდენს შორის აწმყოდ გაბმულ ძაფებს აქსოვს ამ ფურცლებზე. დღეს თუ გულწრფელობას ფასი არ აქვს, ეს იმიტომ, რომ ის ძალიან ბევრია, და თუ სიმრავლის მიუხედავად ამას ვერ ხედავთ, ვიღაცები მას ძალიან კარგად მალავენ.
როცა ფიქრში მონდომებით ეშვები, მაშინ ეს ფიქრი უფრო მყარი და უდრეკია, ვიდრე სხვა დროს, როცა ამის სურვილი სადღაც უძილობაშია ფერმკრთალად გაჩხერილი. ამიტომაც არის ხოლმე, რომ ყველაფერი იწერება მაშინ, როცა ძალდატანება ქრება. მუზა, თუ ამას ასე ვუწოდებთ, დაუპატიჟებელი სტუმარია, რომელსაც აუცილებლად უბრალოებით უნდა დახვდე, მაგრამ სახლში.
"ადამიანური ბუნების ყოველგვარი ფაზა ღირსია ადგილის შენარჩუნებისა, თუ მან ჰპოვა ჭეშმარიტი გამოსახულება. მისი უარყოფა შეიძლება მხოლოდ მაშინ, თუ ის ყალბია.
ადამიანის ცხოვრებაში არის პერიოდები, როდესაც მას რაღაც გაურკვევლობა, ქაოსი, გამოუთქმელი პათოსი და დაუკმაყოფილებლობა აწვალებს. მისი ამსახველი პოეზია არ შეიძლება იყოს გამოგონილი. ამიტომაც აქვს მას არსებობის უფლება. უკიდურეს შემთხვევაში, შეიძლება ის ჩაითვალოს ნაკლებად სრულფასოვნად, მაგრამ არც ეს არის აუცილებელი. აქ ნაკლი იმაში კი არ მდგომარეობს, რაც ასახულია, არამედ გამოხატვის ხერხების უძლურებაში."
რაბინდრანათ თაგორი - "დღენი ჩემი სიჭაბუკისა".
ჩუქება
