* * * „ომრი“ – სიცოცხლე, ერთი კაცის ცხოვრება. ადამიანის სიცოცხლის მთელი ხანგრძლივობა. წუთისოფელი, ღვაწლი, ამაგი. „ოი, რა ტყვილაი გიმიარა ოზდაათი წლის ომრმა“ (გაზ. „საქართველო“ 1916. #248); „მე ჩემი ომრი მოვჭამე, აწმისიქით, თქვენ თავზე იფიქრეთ, ბაღნებო!“ (ნიკო მარი – ჭან. გრამ. ომური)“.
(„ქართული ენის აჭარული დიალექტი“, შ. ნიჟარაძე, 1971)
ემინ დუბლიძეს მოვუთხრობ:
ჩუქება
