თავი 1 - მოწვევა ქალაქს ჯერ კიდევ ეძინა. ბექამ მაგიდაზე თეთრი კონვერტი დაინახა. გარედან მსხვილი შრიფტით მხოლოდ ორი სიტყვა ეწერა: „ბექა ნიკოლაძეს“. შიგნით სქელი, ორნამენტიანი ფურცელი იდო: „ბატონო ბექა, გასაუბრებაზე გელით. დირექტორი - ცოტნე მანაგაძე“.
ბექა ვერ მიხვდა, რატომ იგრძნო, თითქოს მიწვევა არა მხოლოდ სამსახურს, არამედ სხვა, ბევრად სიღრმისეულ ამბავს ეხებოდა. სხეულში რაღაც თბილი და უცხო ამოძრავდა. შიშობდა, რომ ცხოვრება უეცრად სხვაგან გადაუხვევდა და იმედოვნებდა, რომ ეს „სხვაგან“ იქნებოდა იქ, სადაც ან შენ იმალები, ან პასუხები. წასვლა გადაწყვიტა.
ჩუქება
