I - ელენ, შენი თავის შეცნობას კვლავ განაგრძობ? - ნაიჯელის ეს შეკითხვა სრულიად მოულოდნელი იყო და კონტექსტიდან ამოგლეჯილად ჟღერდა. ალბათ იფიქრებთ, რა არის ასეთი უცნაური ამ შეკითხვაშიო, მაგრამ, აბა, წარმოიდგინეთ, მეგობრები გასართობად არიან იტალიის ულამაზეს ზღვისპირა სოფელში, აპეროლს წრუპავენ, უგემრიელეს პიცას მიირთმევენ, მზეს ეფიცხებიან ღია კაფეში, ათვალიერებენ უსიმპათიურეს ხალხს და ამ დროს, ერთ-ერთი მათგანი ამ "ფილოსოფიურ" კითხვას სვამს.
ელენმა სათვალე ცხვირზე ჩამოიწია, იჭვნეული სახით გახედა მეგობარს, რამდენიმე წამი თვალს არ აშორებდა, მერე სათვალე გაისწორა, აპეროლის წრუპვა განაგრძო და სიცილიც დააყოლა ზემოდან. ეს განწყობა სხვებსაც გადაედოთ, ბოლოს ყველა ერთად შეუწყვეტლივ ხარხარებდა. ცოტა რომ დამშვიდდნენ, ანგარიში მოითხოვეს, თანხა გადაიხადეს და მატარებლის სადგურისკენ გაეშურნენ, პალერმოში უნდა დაბრუნებულიყვნენ.
გზაში ელენს მეგობრის შეკითხვა გაახსენდა. იმ მომენტის შემდეგ, ნაიჯელი უჩვეულოდ ჩუმად იყო, ამიტომ გადაწყვიტა შეკითხვაზე ახლა მაინც ეპასუხა: - ნაიჯელ, ჩემი თავის შეცნობას კვლავ განვაგრძობ. შენ ის მითხარი, ეს შეკითხვა რატომ გაგიჩნდა?
ნაიჯელმა ჩანთიდან ფსტის შეკვრა ამოიღო და უპასუხა: - ფრენამდე ორი საათით ადრე ქრისტინა დაუნდობლად მეჩხუბა, ბოლოს კარი გაიჯახუნა და ტელეფონიც გამორთო. შეპასუხება არც კი მაცადა, გაოგნებული ვიყავი.
ელენს სახეზე გაოცება გამოეხატა: - მიდი, ეს ქილა გამიხსენი და ცოტა გასაგებად ამიხსენი, რა მოხდა. ჰმ, რაღაცნაირად გაირითმა.
ნაიჯელმა სასმელის ქილა გახსნა და ელენს მიაწოდა, შემდეგ კი ამბის მოყოლა განაგრძო: - ხომ იცი, ხშირად ვკამათობთ. ამჯერადაც, თითქოს არაფერი განსაკუთრებული. გამომიცხადა, რომ ჩამოუყალიბებელი ბავშვი ვარ და გართობის გარდა, არაფერი მაინტერესებს და ჩემთან ტყუილად დროს კარგავს.
საინტერესოა...
დაოჯახება უნდა, შვილები და ა.შ. ვარაუდობს, რომ მე ეს საერთოდ არ მაინტერესებს.
კი მაგრამ, ამაზე ხომ არასდროს გისაუბრიათ? თანაც, ჯერ მხოლოდ 24 წლის არის, სად ეჩქარება?
არა, ქორწინებაზე არასდროს გვისაუბრია, სამსახურიც ახალი დაწყებული აქვს. მინდა, რომ თავისი თავი იპოვოს და კარგი კარიერა ჰქონდეს. თუმცა, ისეთი გაღიზიანებული იყო, რომ ამ ყველაფერზე საუბარი არ მაცადა.
სანამ გაღიზიანდებოდა, რაზე საუბრობდით?
ჩვენს გეგმებზე, კერძოდ, კი - ამ მოგზაურობაზე.
ბინგოო! ზუსტად ვიცოდი, რომ ეს მოგზაურობა ძალიან აღიზიანებდა და არ უნდოდა წამოსულიყავი.
ასე არ არის! უბრალოდ, სწყინს, რომ შვებულება ვერ აიღო და ვერ წამოვიდა.
კარგი რა, ნაიჯელ, ყოველთვის რატომ ცდილობ მისი საქციელი გაამართლო? სხვა მიზეზს საერთოდ ვერ ხედავ?
რას გულისხმობ?
ეჭვიანობს! თანაც, ყოველთვის ყველაზე და ყველაფერზე. ხანდახან მგონია, რომ არ უნდა ბედნიერი იყო. ამ მოგზაურობაში კი ლილიც ჩვენთან ერთად არის, თან, ალბათ, ჰგონია, ისეთი საოცრება ხარ, ბევრი უცხოელი გოგო გადაირევა შენზე.
ელენმა ქილა გამოცალა, ნაიჯელს დაემანჭა და გაიცინა. ნაიჯელმა ორცხობილების შეკვრა გახსნა და ელენს მიაწოდა:
ცოტა შაქარიც შეჭამე, იქნებ, ეგ მწარე ენა ცოტა დატკბეს, სისინა.
ორივეს გაეცინა.
რაც შეეხება ეჭვიანობას, კი ეჭვიანია და ამან ცოტა დამღალა.
ცოტა? უცნაურია. გახსოვს ლილის დაქალს თავი ტორტში რომ ჩააყოფინა, ვითომ შემთხვევით? მერე რომ გამოტყდა, გეფლირტავებოდა და გავღიზიანდიო?!
ნასვამი იყო, ყველას შეიძლება დაემართოს.
Come onnn … ღმერთო ჩემო! რამდენ ადამიანსაც მოეწონები, ყველას ფიზიკურად უნდა გაუსწორდეს, ნასვამი როცა იქნება? მაპატიე, მაგრამ ქრისტინას მსოფლმხედველობა შეზღუდულია, მის აზროვნებაში ერთფეროვნება იგრძნობა, სამყაროს მხოლოდ ერთი კუთხიდან უყურებს, რთულად ღებულობს განსხვავებულ აზრებს, თითქოს, არ ცდილობს განვითარებას და იშვიათად ცდილობს ღრმად ჩაწვდეს საკითხებს.
ის უბრალოდ სხვანაირად აზროვნებს, ეს არ ნიშნავს, რომ სულელია. ვუყვარვარ და გამოხატვის ფორმა აქვს ასეთი. არ ვამბობ, რომ მომწონს ეჭვიანობა, მაგრამ ზოგჯერ ბუნებრივი რეაქციაა.
იცი, სიყვარულში ნდობა აუცილებელია. რასაც მისგან იღებ, მარტო ეჭვიანობა კი არ არის, ეს უკვე იმაზე მეტყველებს, რომ მას ყველაფერი საშიშად ეჩვენება და ეს შეიძლება შენთვისაც მძიმე გახდეს დროთა განმავლობაში.
არ ვიცი, ელენ.
მე შენზე ვნერვიულობ, კარგად გიცნობ და ვიცი, რომ კონტროლს ხანგრძლივ პერსპექტივაში ვერ აიტან. მაგალითად, როცა შენს ტელეფონში იქექება, ბრაზდება, როცა უბრალოდ სხვას უღიმი - ეს ყველაფერი სიყვარულის გამოხატულება არ არის, ეს არ არის ჯანსაღი. ამ ყველაფერს ვამჩნევ და არ მინდა თავი ცუდად იგრძნო.
ყველაფერი მესმის, მაგრამ რაღაცები თუ არ დავთმე, მგონია, რომ ურთიერთობას ვერ შევინარჩუნებ, არ მინდა დავკარგო.
შეიძლება გიყვარს და არ გინდა დაკარგო, მაგრამ გიფიქრია, შენს თავთან რამდენად სამართლიანია ასეთ ფასად შენარჩუნებული ურთიერთობა?
არ ვიცი, თავს ხშირად ვგრძნობ ჩაკეტილად, თითქოს აღარ ვარ საკუთარი თავი. არის კიდევ სხვა პრობლემებიც. მაგალითად,