1: იგავი საზომის სიმწირისა ვის ესმის ფეთქვა გულისა, ვინ ზომავს დარდთა სიმძიმეს?,
გზას მგზავრის ავან-ჩავანსა, დაძლეულს ფასის სიმწირეს,
დევია მთას მიმავალი, ფეხმოცარული იწბილებს,
უდაბნოს მძლევი აქლემი, გზა დაღლის, გამოიძინებს.
ტრიალებს ჩარხი სამყაროს, მიწა დღე და ღამ ბზრიალებს,
ცხენი იღლება რბოლასა, ძველი ურემი ჭრიალებს,
ლომი ლომისა დამძლევი, ხმა ამცნობს, ტყესა ღრიალებს,
ვერ დაეტევა ბუდესა, ცა ფრინველს დააფრთიანებს.
გული მდუმარე ხარია, ცრემლ-ღიმილს აერთიანებს,
შეყვარებული გულია, დაკოდე გაეჭვიანებს,
წასაღებელი ბევრია, დარჩეს გზას ანე-რვი-ანებს,
თვალის ხილულთა სამსჯავრო, დაგაქცევს, დაგაზიანებს.
კაცთა საზომის სიმწირეს, საწუთრო გამოიტირებს,
გულის ხმას ხარი დარქმია, გული აროდეს იძინებს,
ბრმა თვალ და გონმა უმტყუნოს, ტკივილებს ვერ აიცილებს
გოლგოთას გზასა გულია, ვერ იტყვის ჯვარის სიმძიმეს.