გაზაფხულის ყვავილები ჩიეკომ ბებერ ნეკრჩხლის ხეზე იები შენიშნა.
- აი, წელსაც აყვავდნენ! - სიხარულით შეისუნთქა გაზაფხულის ნაზი სურნელი.
პატარა ბაღში ეს ნეკერჩხლის ხე მეტისმეტად დიდი ჩანს. მისი ღერო ჩიეკოს წელზე ბევრად მსხვილია. თუმცა ჩიეკოს წერწეტ ტანთან რა მოსატანია ბებერი ხის ხეშეში ქერქით დაფარული ღერო.
ზუსტად ჩიეკოს წელის დონეზე ნეკერჩხლის ღერო ოდნავ გადახრილა მარჯვნივ, მის თავს ზემოთ კი მკვეთრად გადაზნექილა და რკალივით მოხრილა. ამ ადგილიდან ყველა მხარეს გაწვდილან ტოტები და მთელ ბაღს გადაჰფარებიან. საკუთარი სიმძიმისგან დაწეული გრძელი ტოტები წვეროებით მიწას ეხებიან.
ცოტა ქვემოთ, ღეროზე, ორი ფუღურო მოჩანს და ამ ფუღუროებში ფესვები გაუდგამს იის ორ პაწაწა ბუჩქს, რომლებიც ყოველ გაზაფხულზე ყვავის. ჩიეკოს რაც თავი ახსოვს, ამ ხეზე იის ეს ორი ბუჩქი სულ არის.
ზედა და ქვედა ბუჩქებს ერთმანეთისგან ერთი მტკაველი აშორებს. მას შემდეგ, რაც წამოიზარდა, ჩიეკო ხშირად ეკითხება თავის თავს: "ნეტავ, ზედა და ქვედა იები ოდესმე თუ შეხვდებიან ერთმანეთს? ნეტავ, თუ იციან ერთმანეთის არსებობის შესახებ?" მაგრამ რას შეიძლება ნიშნავდეს ყვავილისთვის სიტყვა "შეხვედრა" ან "არსებობა"?
სულ ცოტა - სამი თუ ხუთი - ყვავილი იშლება ხოლმე. მაგრამ ნეკერჩხლის ფუღუროებში ყოველ გაზაფხულზე ისევ და ისევ ჩნდება ახალი კვირტები და იებიც იფურჩქნება. ჩიეკო მათ ან ვერანდიდან უცქერს, ან ხესთან დგება - ქვედა ბუჩქიდან ზედასკენ ააყოლებს ხოლმე თვალს და ხან იების სიცოცხლისკენ სწრაფვა აკვირვებს, ხან კი მათი მარტოსულობა ადარდიანებს.
"ასეთ ადგილას ამოზრდილან და მაინც ცოცხლობენ..." - ჩურჩულებს იგი.
მაღაზიაში შემოსულ სტუმრებს ხიბლავდა ნეკერჩხლის სილამაზე, მაგრამ თითქმის ვერავინ ამჩნევდა ფუღუროში აყვავებულ იებს. ბებერი ხის მძლავრი ვარჯი გაოცებას იწვევდა, ხოლო მწვანე ხავსით შემოსილი ღერო, თავისი დახვეწილობით, მოწიწების გრძნობას ბადებდა. ამ დიდებულებისა და მშვენიერების ფონზე, მოკრძალებული იების ორი პატარა ბუჩქი, რომელიც ხეს შეკედლებოდა, ყურადღების მიღმა რჩებოდა.
მაგრამ პეპლებმა იცოდნენ. ზუსტად იმ წამს, როცა ჩიეკომ ხეზე გაშლილი იები აღმოაჩინა, თეთრი ფარვანების გუნდი, რომელიც დაბლა დაფარფატებდა, იებს მიუახლოვდა. ნეკერჩხლის ხეზეც უკვე პატარა მოწითალო კვირტები აფეთქებულიყო და მათ ფონზე ფარვანების გუნდის სითეთრე განსაკუთრებით იზიდავდა თვალს. ღეროს ხასხასა მწვანე ხავსს იების ფოთლებისა და ყვავილების მკრთალი ჩრდილი ეცემოდა.
გაზაფხულის ალერსიანი, თბილი დღე იდგა.
ფარვანებიც გაფრინდნენ, მაგრამ ჩიეკო ისევ იჯდა და იების ცქერით ტკბებოდა.
- გმადლობთ, რომ წელსაც ასე ლამაზად გაიფურჩქნეთ! - ჩურჩულებდა უხმოდ.
იების ქვეშ, ზუსტად ნეკერჩხლის ძირში, ქვის ძველი ფარანი დგას. ფარნის ქვის ქვესადგამის ქვედა ნაწილში პატარა ქანდაკებაა ამოკვეთილი. მამამ ჩიეკოს აუხსნა, რომ ეს ქრისტეა.
- თუ მარიამ ღვთისმშობელი? - ჩაეკითხა ჩიეკო, - იტანოს ტენჯინსანის ტაძარში დიდი ქანდაკება რომ დგას, იმას ჰგავს ძალიან.
- ქრისტეაო, როგორც ვიცი, - მოუჭრა მამამ, - ყრმაც არ უჭირავს.
- მართლაც... - დაეთანხმა ჩიეკო, - ჩვენს წინაპრებს შორის ქრისტიანები იყვნენ?
- არა, ეს ფარანი, ალბათ, მებაღემ ან ქვის მთლელმა მოიტანა და დადგა. რამე იშვიათობაც არ უნდა იყოს.
ეს ფარანი, ალბათ, იმ დროს იყო გაკეთებული, ქრისტიანები რომ იდევნებოდნენ (ქრისტიანობა იაპონიაში ოფიციალურად აკრძალული იყო 1612-1873 წწ.). ასეულობით წლის ქარსა და წვიმას გაეცვითა მსხვრევადი ქვა და ახლა ოდნავღა თუ ჩანს თავის, ტანისა და ფეხების მოხაზულობა. დიდად დახვეწილ ნამუშევარს არ ჰგავს. სამოსს იმსიგრძე სახელოები აქვს, თითქმის კალთამდე სწვდება. როგორც ჩანს, ფიგურას ოდესღაც ხელისგულები სალოცავად ჰქონია შეტყუპებული, რადგან იმ ადგილას, სადაც თავის დროზე ისინი უნდა ყოფილიყო, ერთგვარი გამსხვილება შეინიშნება. მოკლედ, ის არაფრით ჰგავს ბუდას ან ჯიძოს (ჯიძო - ბუდიზმში ბავშვების, მგზავრებისა და მიწისქვეშა სამყაროს მფარველი ღვთაება.) გამოსახულებას.
არავინ იცის, ამ ფარანს ოდესღაც ქრისტიანები ეთაყვანებოდნენ თუ ის, უბრალოდ, უცხო ქვეყნიდან მოტანილი სამშვენისი იყო. ახლა ის ბებერი ნეკერჩხლის ფესვებთან, იების ქვეშ, ჩიეკოს მშობლების კუთვნილ ბაღში მხოლოდ იმის წყალობით აღმოჩნდა, რომ ძველებური ელფერი აქვს. თუ რომელიმე კლიენტი მიაჩერდებოდა, ჩიეკოს მამა მოკლედ უხსნიდა ხოლმე, ქრისტეს ქანდაკებააო. მაგრამ ძალიან ცოტანი იყვნენ ისეთები, ვისაც ნეკერჩხლის ძირას უბრალო ქვის ფარნის შემჩნევა შეეძლო. რომც შეენიშნათ, მერე რა - ბაღებში ერთი-ორი ქვის ფარანი ისედაც ყოველთვის დგას ხოლმე.
ჩიეკომ იებს თვალი მოსწყვიტა და ქრისტეს ქანდაკებას მიაჩერდა. მიუხედავად იმისა, რომ მისიონერების სკოლაში არ უსწავლია, ჩიეკო ინგლისურ ენაში ერკვეოდა, რადგან ქრისტიანულ ეკლესიაში დადიოდა და ძველი და ახალი აღთქმის წიგნებსაც კი
ჩუქება
