ქალთმოძულე ქალი ბავშვების დილით მომზადება და სკოლაში წაყვანა ყოველთვის დედამთილს ებარა. თუმცა ამ სიკეთეს სიტყვებით გამოხატავდა: "უყურადღებო დედა ხარ, ბავშვებს იმაში გაუმართლათ, რომ ჩემნაირი ბებო ჰყავთ." შანსს არ უშვებდა, ჩემთვის რომ არ ეკბინა. ხან ისე მკბენდა, რომ რამის ბარკალი გამოეჭამა. არც ჩემი ჩაცმულობა მოსწონდა, არც ჩემი ვარცხნილობა, სახელი ხომ საერთოდ – "სადაური ქართული სახელია მარჯორი?"
გახდებოდა ცუდად და იყვირებდა: "მარჯორი, ენის ქვეშ ვალიდოლი დამიდე." დილითაც დამლოცა დედამთილმა, რაც შეეძლო. სამსახურის გამო ბავშვების ძიძა ის იყო, ძიძას კი ან უნდა მოუთმინო, ან ფული გადაუხადო. პირველი შეცდომა მაშინ დავუშვი, როცა გავთხოვდი. ქმარი იურისტია, მაგრამ რად გინდა – არის გარე ფასადივით. რასაც გამოიმუშავებს, ყოველ დღე კაზინოში მიაქვს, როგორც ვალი. მარჯორი კი ლამის შუაზე გაიხეს, შვილებს რომ არაფერი მოაკლდეთ – ორ სამსახურში ვმუშაობ.
გუშინდელი ღამის ცვლაში მორიგე იყო, ახლა კი ავტობუსზე აგვიანდება. დისპეჩერიც მსუქანი, ჩაქონილი ქალი ჰყავს, რომელმაც უკვე რამდენჯერ დაიჭირა მარჯორი დაგვიანებაზე. მუდამ სიგარეტი აქვს პირში, ამდენს ეწევა მართლა თუ დეკორაციაა, კაცმა არ იცის. ზედმეტი ნიკოტინისგან ენა გაუმწარდა. "კიდევ ერთხელ დაგაგვიანდება და დაგიქვითავ ხელფასიდან," – ეუბნება. "წინა თვეში ხომ დამიქვითეთ უკვე!" – პასუხობს მარჯორი. "წინა თვეში რომ დაგიქვითეთ, აბონიემენტი ხომ არ გიყიდია." – "ფორმა გაისწორე და ისე დაიწყე მუშაობა."
ამოჩაჩული პერანგი შარვალში ჩაიტანა, მხარზე გადაკიდებული ზურგჩანთა კი იდაყვზე ჩამოუცურდა. ავიდა თუ არა ავტობუსში, თავბრუც დაეხვა. საჭესთან სკამზე ჩანთა დადო, გახსნა, სადაც ორი სენდვიჩი, წყალი და შოკოლადი ედო, მიწი-მოწია საჭმელი და მზის სათვალე და რინგერის წვეთოვანი ამოიღო – გუშინ საავადმყოფოდან წამოიღო. საქარე მინის სარკეზე ჩამოკიდა. ვენასთან სპირტი დაისხა, ბამბით გაიწმინდა და წამებში შეიყვანა წვეთოვანი ვენაში. "არ მომძვრესო," – თქვა და წვეთოვნის მილი ხელზე იზოლენტით მიიმაგრა.
მიუჯდა საჭეს და დაძრა ავტობუსი. წინა კარიდან ამოსული მგზავრები ისე უყურებდნენ, თითქოს ქიმიოთერაპიაზე ყოფილიყო მარჯორი. ხმას არავის სცემდა – ადამიანებს უყვართ უჩვეულო სანახაობის დროს კითხვების დასმა, მაგრამ მარჯორი ვერ იტანდა პასუხების გაცემას. "ყველამ თავის გზას უყუროს," – გაიფიქრა და გულიას მოედნიდან გორგასლის ქუჩაზე პროკურატურასთან გაჩერებაზე გააჩერა. უმეტესობა იმიტომ ეკითხებოდა, "როგორ ხართ?" – მარჯორის კარგად ყოფნაზე იყო დამოკიდებული მათი მშვიდობიანი მგზავრობა.
ქალი საჭესთან, თანაც ავტობუსის საჭესთან – ეს ხომ საერთოდ, ტვინის აფეთქებასავით იყო. ამაზე უკვე გამოიმუშავა იმუნიტეტი. ახლა კი გადაღლას ებრძვის და სწორედ ამიტომ აქვს მიერთებული რინგერი. შემდეგ გაჩერებაზე ორი კონტროლიორი ქალი ამოვიდა ავტობუსში. ჩამოუარეს მგზავრებს ჭირისუფლებივით, ააწიოკეს და ააფუთფუთეს. "როგორ იქნება, რომ ამხელა ავტობუსში ერთი უბილეთო არ იყოს?" აბა, ამ კონტროლიორმა ქალებმაც სად ამოყარონ ის ბრაზი და ცოფი, რაც სახლიდან მოყვებათ. ეცა და ლამის ყანყრატო გამოაგლიჯა – ქალმა ქალს.
უბილეთო ქალმა ამაყად თქვა: "მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანი ვარ." ვეტერანის რა გითხრათ, მაგრამ სარკეში რაც ჩანდა, კარგი ბოზანდარა კი იყო. "თუ ვეტერანი ხართ, საბუთი გვაჩვენეთო," – უპასუხეს კონტროლიორმა. "საბუთი თან არ მაქვს," – განაცხადა ქალმა. "აბა, მაშინ ბილეთი!" იმან კაბის აწევა დაიწყო: "აი, ნახეთ, აქ რამხელა ნაიარევი მაქვს, ტანკსაწინააღმდეგოზე ავფეთქდი." ნაიარევი უფრო ფეხის გაპარსვისას გაჭრილს ჰგავდა. "სულ დაკარგეთ უფროსების პატივისცემაო," – თქვა, ხელჩანთიდან პომადა ამოიღო და კვასკვასა წითელი გადაისვა ტუჩებზე. "აბა, ჩამოდით ქალბატონო გაჩერებაზეო," – ერთმა უთხრა, მეორემ დაუმოწმა. "არა, იყოს, ეგ ჩემი გაჩერება არ არისო," – უპასუხა ქალმა. ორი ერთზე უტევენ, ქოფაკები.
ავტობუსის სულისკვეთება სეირის ყურებაშია, ეს იცის ავტობუსმაც. თუ გინდა, რომ სანახაობაც გაგრძელდეს, ცეცხლზე ნავთიც უნდა დაასხა. "ამ გაჭირვებულ ქალს რომ არ მიადგეთ, სხვა ვერავინ ნახეთ?!" – გამოსძახა უკანა კართან მდგარმა კაცმა. "შენთანაც მოვალთო," – უპასუხეს კონტროლიორმა. "ამან, ვინ არის შენი გაჭირვებული, შე ვიგინდარა კაცოო? ვირო მადლიო." "ვირიც ხარ და ჯორიცო," – გასძახა ქალმა და ბილეთის თემა ისე შეიცვალა ლანძღვა-გინებით, თქვენი მოწონებული. დამსწრე საზოგადოებაც სეირს უყურებს – აბა, ისე მგზავრობა მოსაწყენია.
ხანდახან ადამიანსაც სჭირდება განტვირთვა. ის იყო, ჩაწყნარდნენ, რომ ახლა წინა სკამიდან, ზურგშექცევით მჯდარმა ქერა ქალმა – ბიგუდებით რომ დაეხვია
ჩუქება
