წინათქმა
ამ წიგნში აღწერილი ამბავი, რომელიც 1940-1942 წლებში ბერლინელი მუშა ცოლ-ქმრის არალეგალურ საქმიანობას ეხება, ძირითადად, გესტაპოს ოქმებს მიჰყვება. მხოლოდ და მხოლოდ ძირითადად - რომანს თავისი კანონები აქვს და შეუძლებელია ყველაფერში სინამდვილეს მისდიო. ავტორი ამიტომაც გაურბოდა ამ ორი ადამიანის პირად ცხოვრებაზე უტყუარი ფაქტების შეკრებას: მწერალს ისინი ისე უნდა აღეწერა, როგორც თვალწინ წარმოუდგნენ. მაშასადამე, ეს ორი სახე ფანტაზიით შეიქმნა, ისევე, როგორც ამ რომანის დანარჩენი მოქმედი პირები თავისუფალი შემოქმედების ნაყოფია. მიუხედავად ამისა, ავტორს სწამს მოთხრობილის ჭეშმარიტება, თუმცა ზოგიერთი წვრილმანი მთლად არ შეესაბამება ფაქტობრივ ვითარებას.
ზოგიერთ მკითხველს თვალში ეცემა, რომ ამ წიგნში ძალზე ბევრი ადამიანი ეწამება და კვდება. ავტორის თხოვნაა, ყურადღება გაამახვილოს იმაზე, რომ წიგნში იმ ადამიანებზეა განსაკუთრებული საუბარი, რომლებიც ჰიტლერულ რეჟიმს ებრძოდნენ, მათსა და მათ მიმდევრებზე. ამათგან 1940-დან 1942 წლამდე, მანამდე და მის შემდეგაც, საკმაოდ ბევრი დაიხოცა. ამ წიგნში აღწერილი ამბების თითქმის ერთი მესამედი ციხეებსა და შეშლილთა სახლებში ხდება და იქ სიკვდილი ხომ ჩვეულებრივი რამ იყო. თვითონ ავტორსაც ხშირად არ მოსწონდა, ასეთ პირქუშ სურათს რომ ხატავდა, მაგრამ უფრო მეტი სინათლის შეტანა სიყალბე იქნებოდა.
ჰ. ფ.
ბერლინი, ოქტომბერი, 1946 წ.
ჩუქება
