მიწათმოქმედი

თავი 1
კარზე კაკუნი მაღვიძებს. საათის მიხედვით უკვე საუზმეს გადაცილებულა. ჩემი დროიდია, აშკარად ძილი გამიგრძელდა.
- მასტერ ზუ, გღვიძავს?
- უკვე კი რებუ.
- ოჰ... როგორ ვწუხვარ, მომიტევე გაღვიძებისთვის. მაგრამ უნდა მეკითხა, გუშინ არ დაგიბარებია დღევანდელ გეგმებზე, ხო და რას მიბრძანებთ? საუზმე აღარ გინდა და სადილს დაველოდოთ? - ემოციები აქვს როგორც ხნიერ მოსამსახურე ქალს. თუ არ დავაწყნარე რამენაირად ბებიაჩემი მიმიქარავს ისეთ ამბავს დამაწევს. - ხომ იცით საუზმე აუცილებელია ჯანმრთელი კვებისთვის. აქ, ამ პლანეტაზე ისედაც ცუდად იკვებები. შენი ანალიზები დღითი დღე უარესდება. სერიოზული სამედიცინო ჩარევა შეიძლება დაგჭირდეს.
ჰმ ... უკვე 1 ციკლია აქ ვართ, რაც მოვედით ამ დამახსოვრებულ ტექსტს იმეორებს. ჩემი ანალიზებიც სრულ წესრიგშია. არ მესმის დროიდმა როგორ მოახერხა და ტყუილები ისწავლა. პროგრამული დიაგნოსტიკაც არაფერს ამბობს რომ რამე არეული აქვს... ხანდახან მგონია რომ ბებიაჩემს აქვს დამაგრებული დისანციური მართვა და ის მელაპარაკება ამის პირით. რომ არა 6 000 პარსეკი   მის სახლამდე მართლა დავიჯერებდი რომ ასეა.
- მესმის რებუ მესმის, ავდგები. ცოტაც და გამოვალ. დღეს ხომ იცი რომ არ მეჩქარებოდა არსად, ხო და ძილი გავიგრძელე. არაფერი ისეთი.
- საუზმე...
- მოამზადე ხო ეგ საუზმე, ყავა აუცილებლად მინდა - შევაწყვეტინე მორიგი მოსალოდნელი ჭკუის დამრიგებელი მონოლოგი
- კარგი მასტერ ზუ, გელოდები სამზარეულოში.
არა ცუდს ვერ ვიტყვი რებუზე. ძალიან კარგი და სასარგებლო დროიდია. ყველაფერში მეხმარება, მაგრამ... ხანდახან მართლა ნერვებზე მწეწავს. თუმცა მისი წყალობით საერთოდ ვერ ვგრძნობ თავს მარტო.
პულტით ფანჯრის დარაბა გავხსენი. ოთახში მზის შუქი შემოვიდა. რაც მართალია მართალია, ჩემი ფანჯრიდან გადასარევი ხედი მოსჩანს. დილას აუცილებლად პოზიტივი მაქვს ხოლმე გარეთ გახედვისას. ხშირად გავირინდები ხოლმე ფანჯარაში ყურებისას, თითქოს სულიერადაც ვმშვიდდები ერთის მხრივ, მეორე მხრივ გონებას ვაძლევ თავისუფლად აზროვნების საშუალებას. ძილიდან გამოსვლაშიც მეხმარება ეს პროცესი და თან ესტეთიურადაც ვტკბები ხედით.
ჩემი მიწის ნაკვეთი მთაგრეხილის ძირში მყოფ ერთ-ერთ მცირედ შემაღლებულ ადგილზეა განლაგებული, ჩემს ქვემოთ დიდი ნახევრად უდაბნო ველობია. მას ნახევარ რკალის მსგავსად შემოვლებული აქვს მთაგრეხილის ნაწილი, რომელსაც პიკებზე მუდმივი მყინვარი და თოვლიც კი ადევს აქა-იქ. ველობზევეა პლანეტის ამ რეგიონში ერთადერთი ქალაქი განთავსებული. სახელს არ იკითხავთ? არ იფიქროთ როგორც ყველა ნორმალურ ქალაქს ამასაც რაიმე სახელი ქონდეს. არა.. მხოლოდ ნომერი   7566BF. არ ვიცი რას აღნიშნავს. ალბათ მომპოვებელი კომპანიის რეესტრის ნომერია. სიმართლე გითხრათ არც დავინტერესებულვარ. ქალაქი შორს არაა, ფეხით მაქსიმუმ 2 საათში მიხვალ საჭროების შემთხვევაში. ჩემი სახლიდან ხელის გულივით მოჩანს. ღამით ლამაზიც კია სხვადასხვა ფერებში განათებული ქუჩები. ქალაქს მიღმა მოშორებულ უბანზე სხვადასხვა მინერალების მომპოვებელი კარიერია. ქალაქიც ამ კარიერების მოსამსახურედ შეიქმნა თავის დროზე. სახელიც სავარუდოდ მაგიტომ არა აქვს. დროებითი დასახლებული პუნქტია. მოსახლეობაც დიდი არაა, ალბათ მაქსიმუმ 15 000 მაცხოვრებლამდე, მე პირადად არ დამითვლია. სიმართლე გითხრა არც ეს მაღელვებს. მთავარია ჩემი ბოსტნეულ-ბაღჩეული ჩაიბარონ კაქტუსის არაყთან და გაზთან ერთად და რამდენიც გინდა იყვნენ. რაც მეტნი მით უკეთესი-თქო ვიტყოდი მაგრამ, იქ მაცხოვრებლების უმეტესი გადმოსახლებული მსჯავრდებულია. როგორც კი მოიხდიან სასჯელს მიდიან. სხვა სტატუსით ცნობიერი არსებები აქ პრაქტიკულად არც არიან. თუ გაიზრდება რაოდენობა ესე იგი მსჯავრდებულები მოემატება აქაურობას.
დღესაც, შუადღისკენ არყის პარტია მიმაქვს დასახლებაში. რაც მთავარია ბარმენი კმაყოფილია, გაცილებით იაფი გამოდის ჩემი გამოხდილი, თან ხარისხშიც არ ჩამოუვარდება ჩამოტანილ ბრენდულებს. მანამდე რასაც ადგილობრივი თვითმხდელები აკეთებდნენ კარიერის ლაბორატორიის ქიმიკატებით, იმას კი დანამდვილებით ჯობია. ასეა თუ ისე, ჩემთვის საკმარის თანხებს კი მაძლევს ეს ყველაფერი.
ჩავიცვი, მოვწესრიგდი დილის ტუალეტით და სამზარეულოში გავედი. რებუს საუზმე მოუმზადებია და ცხელი ყავით სავსე კათხაც იდგა მაგიდაზე.
- მასტერ ზუ, რამეს ხომ არ ინებებთ დამატებით.
- თქვენობით მომმართავ? რა დავაშავე ამ ჯერად?
- რაღაც მინდა გთხოვოთ... სახლში ყავის მარაგი გვითავდება, ქალაქში რომ იქნებით იქნებ ამოაყოლოთ.
- აუცილებლად, მაგრამ ეს თქვენობით რა არის? რამე მოხდა კიდევ?
- მკლავის მართვის ბლოკს აქვს პრობლემები, ვერ მოვზომე და ჭიქა შემომეფშვნა - თავი დახარა დამნაშავედ რებუმ. - ბოდიში მინდა მოვიხადო.
ჰმ... ძირითადად გაკიცხვისას მომმართავს ხოლმე თქვენობით, ეს რაღაც ახალია. ეჰ... დამიძველდა რებუ. რაც აქ ჩამოვედით მხოლოდ ავტოდიაგნოსტიკის და პროგრამული განახლებების იმედადღა ვართ. სერიოზული ტექნიკური მომსახურება პრაქტიკულად არც ჩატარებია. მადლობა ღმერთს რომ სერიოზული დაზიანება არც ქონია აქამდე, თორემ ქალაქში არსებულ სახელოსნოში,